PoeWiki

Badania przeprowadzone przez Marianne Starren z Uniwersytetu Radbouda w Nijmegen[1] pokazują, że przy oglądaniu tego samego obrazu oczy ludzi różnych narodowości (np. Anglików czy Niemców) poruszają się w zupełnie inny sposób - analizują zupełnie inne elementy sceny. Wyjaśnienie tego fenomenu można znaleźć w tym, do czego ta analiza może być potrzebna. Zwykle jest ona potrzebna do opisania sceny. I tutaj okazuje się, że różne narody uznają diametralnie różne frazy za najwłaściwiej podsumowujące widziany obraz. I tak na przykład Anglik, widząc wjeżdżający na stację pociąg, najczęściej opisze to jako A train is arriving (Właśnie teraz jedzie pociąg), podczas gdy Niemiec Einen Zug fährt den Banhof an (Pociąg wjeżdża na stację). Okazuje się, że różnica tutaj wynika z dostępnych w języku możliwości wyrażania i tak Anglik użyje swojego czasu ciągłego, który wyraża fakt, że czynność dzieje się w obecnej chwili, a nie kiedykolwiek indziej, zaś Niemiec, aby wskazać, że chodzi o ten aspekt czynności musi wskazać okolicznik miejsca, bo dzięki temu właśnie sugerowana jest teraźniejszość. I to właśnie poszukiwaniem tego dworca zajmuje się Niemiec oglądając scenę, podczas gdy Anglik koncentruje się na samym głównym bohaterze - pociągu. →→→

Powracającym motywem wiersza jest symetria w różnych jej przejawach. Jeden jej aspekt (czasowy) przedstawiłem powyżej; w niniejszym rozdzialiku chciałbym się odbić od nieco zagadkowej frazy "What dread hand? & what dread feet?", kończącej trzecią strofę. Czyżby Blake sugerował, że "autor tygrysa" wykonał go nie tylko przy pomocy ramienia, sztuki ("[...] what shoulder, and what art") oraz ręki, ale i przy pomocy stóp? np. ugniatając jak kapustę w beczce? Bardziej przemawia do mnie hipoteza, że autor i tygrys dzielą ten wers po połowie, tzn. że "dread hand" jest atrybutem twórcy, a "dread feet" - stworzenia. To, że i jedno, i drugie jest nazwane "strasznym", świadczy według mnie o zamiarze zamazania róznicy między "he" i tygrysem i - symetrycznie - uwydatnienia ich symetrii. Która to symetria również jest "wzbudzająca strach". Albo, symetrycznie, "pełna strachu" (bo i tak, i tak tłumaczy się "fearful"). Jak kto woli. →→→

"Bantam" - czyli miniaturowe ptactwo domowe, ale ze szczególnym uwzględniem kogucików. U nas zbiorczo chyba określa się po prostu liliputami, ale to słowo nie oznacza w języku polskim wyłącznie ptactwa, natomiast "bantam" tak. Hodowcy bantamów mają w ameryce swoje stowarzyszenie [1]. Słowo pochodzi od nazwy miasta w Indonezji, skąd tego rodzaju ptactwo domowe pochodzi. "Bantamweight" to w angielskim waga kogucia w boksie. "Bantam" oznacza także małą, ale agresywną i pełną ducha, wigoru, odwagi osobę. Czupurny kogucik. →→→