Strona osobista:Mariusz Cezary Kosmala/Poetyckie próbowanie Kosmali

< Strona osobista:Mariusz Cezary Kosmala

Poetyckie próbowanie Kosmali
Wojciech Giedrys

Poezja nie może być ćwiczeniem. Nie powinna również okazać się próbą: nieistotne, czy próbą formy, czy treści. Tyczy się to zarówno debiutów, jak i późniejszych książek. Takiej pewności zarazem językowej, jak również formalnej brakuje w debiutanckiej książce Mariusza Cezarego Kosmali pt. "Pieśni z pierwszego piętra".

Ten dość pokaźnej objętości tom rozczarowuje. Autorowi brakuje jeszcze językowego wyczucia, dlatego obok wysmakowanych fraz spotkać można także frazy zupełnie nieudane, np.: "miasto wyświechtane jak dżinsy bezdomnego / z niedopiętym rozporkiem". Podobnie jest z rymowaniem. Znaleźć można w tym tomie wiele nieudanych prób rymopisania, dotyczy to szczególnie sonetów ("Jesienią: las" czy też cyklu muzycznych sonetów zamykających książkę).

W poezji Kosmali wielce istotnym problemem jest wiara, czyli nieustanne, ludzkie zmaganie się z tym, co boskie. Relacja ta przybiera różne postaci. Niejednokrotnie okazuje się walką, ostatecznie jednak przeistacza się w gorliwą modlitwę. Obok wierszy religijnych obecne są też takie, które traktują o codzienności, można by rzec - naskórkowe. Kosmala nie potrafi się jednak pozbyć patosu. Górnolotne frazy, ekstatyczne uniesienia są znakiem rozpoznawczym tej poezji, przez co odbiorcy wydawać się może, że ma do czynienia z czymś sztucznym. Na pierwszy rzut oka mogłoby się zdawać, że jest to jakaś misterna gra z czytelnikiem, a może nawet zabawa konwencją. Po lekturze przychodzi jednak rozczarowanie.

Poezja Kosmali nie jest czymś żywym, zdaje się czymś wydumanym. Są zatem "Pieśni z pierwszego piętra" doskonałą lekturą dla niewymagającego czytelnika, bo książka Kosmali to nieudana próba. Miejmy nadzieję, że kolejne jego tomy okażą się zupełnie inne.

Mariusz Cezary Kosmala, "Pieśni z pierwszego piętra", Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2003.

Wojciech Giedrys, Gazeta.pl, 11-08-2004.