PoeWiki

Zapis automatyczny, rygoryzm, archiwum oraz ten ktoś z wiersza Wojaczka- to wszystko są próby ograniczenia czynnika stricte ludzkiego w tworzeniu dzieła literackiego, próby, które mają poetę usunąć w cień lub wręcz zredukować jego udział w tworzeniu do absolutnego minimum, które mają uwiarygodnić jego strofy, ponieważ im w zamierzeniu mniej twórcy, tym więcej obiektywizmu, prawdy. Jak mi się wydaje.

A mnie się wydaje, że to uciekanie od podmiotowości autora wynika z faktu, że łatwiej jest "sprzedać" utwór podyktowany przez absolut, bóstwo jakieś, niż utwór napisany przez jednego z nas, mającego taką samą głowę, wcale nie lepszy umysł, takie same dwie lewe ręce. →→→

Chyba poetów przeklętych to już dzisiaj nie ma. Czasy się pozmieniały. Myślę, że jednym z ostatnich był Andrzej Babiński. Może jeszcze Marcin Świetlicki miał kiedyś tam zadatki na poetę przeklętego, ale szybko się zorientował, że to gra niewarta świeczki. Cena za bycie poetą przeklętym jest nazbyt wysoka. →→→

Można pójść na łatwiznę i powiedzieć, że różnica między filozofią a poezją jest taka, że ta pierwsza stawia sobie za cel rozjaśnianie, druga - zaciemnianie. Niestety - a raczej na szczęście - to tylko różnica między dobrą filozofią a kiepską poezją. Mam jednak wrażenie, że tego rozróżnienia nie da wywrócić się na nice i powiedzieć, że kiepska filozofia zaciemnia, a dobra poezja rozjaśnia. Poczucie mijania się z istotą obu tych dziedzin jest w tym wypadku jakby większe.

Owszem, da się - kiepska filozofia zaciemnia (a nawet może popychać ludzi do masowych przestępstw), a dobra poezja rozjaśnia, jak najbardziej. Ponadto nie istnieje dobra filozofia, bo gdy jest dobra to już nie jest filozofią tylko sztuką myślenia. Pora oddzielić plewy od ziarna.

Fajnie by było, uważam, pójść w tym kierunku, że jak piszesz, dobra poezja rozjaśnia. Zdaje się, że mi nie rozjaśnia, ewentualnie daje mi jakieś przeczucia jedynie albo też pokazuje mi wyłącznie coś w innym świetle, poprzez metafory na przykład, ale nie wyjaśnia. →→→